anlam-siz

anlami ararken

boslugu buldum.

bir anlamsizliktan baska bir anlamsizliga gecerken bu dunya

nasil da pervasizca uyum sagliyorsun

alisiyorsun

siniyorsun

susuyorsun

anlamsiz

biliyorsun

Olum geliyor aklima birden olum.

Bir agacin golgesine sariliyorum.

Cemal Sureya

Bazi insanlara olum yakismiyor. Hic yakismiyor hem de. Az once Defne Joy Foster'in oldugunu ogrendim ve inanamadim. Oyle hayat dolu, oyle sen sakrak. Bir arkadasim olumun hayattaki tek gerceklik oldugunu soylemisti. Hakli saniyorum. Herkesin yasam algisi, yasadigi dunya imgeleminden suzulen yansimalardan ibaret. Ve dis dunya dedigimiz sey bu yansimalarin kesismesi. Onca oznel olan su dunyada nesnel olan tek gercek var, o da olum. Yokolus, belki de yeniden varolus, bilinmezlige yapilan yolculuk. Cumleye konulan nokta. Ogeleri eksik bir cumleye bu kez.

celiskili ifade

golgemde katil ayak sesleri,

takip ettikce kendime variyorum.

"je est un autre"

Bir baskasiydi o tanidim en derinden gelen sesi ve

bolunmus bir bilincle aykiri

hic tanismamisiz gibi benden once

ruyama girmis, konusmusuz oysa

bir sir vermisim, bilmedigim

bir yere goturmusum, catalli yol.

hangisini secsek bilememisiz

ilk yol. 'kalp acisi mutsuzluk'

sis yuregimizi sarmis, tam da bogulacakken acimizda bir olmusuz

kimse bir olamaz bir tanriya ait demisler

kusmusuz, kendimizi bir yapip tum birlerin otesinde

evrendeki sayilar olmusuz daha da ileri gidip

ben asal sayi olmayi sevmisim en cok.

asi sayi asil sayi asal sayi,

kendinden baskasina bolunmezmis. ve bir.

ve bolunmusum ve bes.

bes olmaktan sikilmisim. bencil. kedi olmusum. nankor muyum? ona sorun,

o agac olmaktan oyle mutluymus ki

tum aradigi huzur.

golgesinde uyumusum kim bilir kac benlik.

rimbaud'nun mezar tasi olmusum,

yalnizligina asikmis bilmezdim, kovulmusum

kendime donmusum caresiz

dusunmusum, ben bir baskasi oldukca kimler ben oldu?

o agac oldukca kim o oldu,

ya o agac, golgesi ozlemez mi onu?

cevabini uc omur bulamamisim.

“dekora dönüşmüş ortamda, mekanlarda gerçekliğini yitiren, sonra aynı hakikatleri tekrar, bu kez ağır aksak aramaya meyilli bir hayatı tercih eden sözde postmodern ama kendi kuyruğunu ısıran balıklar olduk! Sahte zevk deryasının “meraksız” balıkları olmak da var, sayıları hiç de az değil. Ama bu naçiz ten der ki, kendiniz için de olsa bir şey yapın, böyle bir şey kaldıysa, yeter ki umutsuz olmayın, öyküleriniz, şiirleriniz, resimleriniz, kağıt cinsinden söz kaleleriniz, o en kutsal yapraklar, kitaplarınız, dergileriniz gür bir nehir gibi aksın daima, sözün, yazının kutsaniyeti adına. Bilmeliyiz, yara, görünmeyen tuhaf yaz(g)ının ruhunda açılmış. Dert de sizsiniz derman da.”

jm

10.10.10

do something for the future
let's move let's move
let's walk
for the future.

www.350.org
www.350hemensimdi.org