insan dedigin bir garip ucube
narkissosa benzer de alamaz kendini aynalardan
tanri sanar kendini, dogaya soz gecirmeye kalkar
tuzak kurar pana, asar keci bacaklarindan
ya o guzelim nymphelere ne demeli ?
nehirde yikanan, dalgin bakisli
saclari sonsuza uzar.
insan dedigin bir zavalli yaratik
gozunu dogaya kapar
ve uyanir nymphelerin aci cigligiyla
-onlar- ki
guzel olmaktan baska suclari yok.
insan dedigin bir garip ucube
icinde hep bir seyler eksik
arar arar da ne oldugunu bulamaz
yanasmak icin bulmaya
uzaklasir dogadan, kendinden.
ve neden sonra doner tekrardan
yorgun ve tukenmis
bakmayi unuttugu o yere
simdi arar durur pani
kral minosun labirentinde.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder