dun gece ders calisamadim, baska seyler dusundum. dusundukce kizdim. insanlara kizdim, sisteme kizdim, kendime kizdim. insanlarla konustum. aslinda kendimle konustum onlarla konusurmus gibi yaparak. takma kafana dediler. anlamaya calismadilar. yine de kimseyi suclamadim. sonra delirdim. delirince bukowski amcayi hatirladim. delirebilme luksum olduguna sevindim. ya hic deliremeseydim? sonra siiri okudum defalarca. sakinlestim. pembe bir balina kadar uysal ve sevimli olarak yatagima gittim, misil misil uyudum.