yirtilmis gazete kagitlari

Gecen gun baharin gelmesi serefine- gerci geleli epey oldu- odami bir toparlayayim dedim. Bir yigin cop cikti, bir suru bir suru kagit copu daha dogrusu. Ne cok kagit harcadigimi dusunup uzuldum, kizdim, zavalli agaclar dedim falan filan. Sonra tam posete koyuyordum coplerimi, aralarindan ufacik bir gazete kagidi suzule suzule kucagima dustu. O gazete kagidindan bahsetmeden once ne cok plastik torba kullandigimi farkettigimi de uzulerek soylemeliyim. Aslinda kendimize bir alisveris cantasi edinsek- her yerde satilan kumasimsi ucuz seylerden- ve onu beraberimizde tasisak dunya daha guzel bir yer olmaz mi?Olur bence. Belki volkanlar da bize hiddetlenip patlamaz o vakit.
Her neyse ne diyordum gazete parcasi diyordum. Allah allah ne ki bu dedim aldim elime. Bir siir. Oradan buradan begendigim seyleri koparir sozde saklamaya karar veririm. Pek duzenli biri olmadigimdan ya cope gider ya da bir sekilde unuturum kaybolur. Bu sefer oyle olmasin istedim. Yazayim da dijital ortamda da olsa bulunsun dedim. Belki baska insanlar da okur begenir ben de mutlu olurum diye gecirdim bir de icimden:) Kucuk seylerden mutlu olmak ne buyuk bir sey. Yasamayi su an tekrardan sevdim, karnima kelebekler dolustu tekrardan.
Ve siir. Biraz karamsar ama olsun. Gecende bir yerlerde okumustum 'Mutlu insanin hikayesi yoktur.' gibi bir sey soylemisti birisi, Simone de Beavouir'di sanirim- dogru yazdim mi ki, bilemedim,bakmaya da usendim.- Dogru soylemis bence, mutlulukta karsitlik yok, mutlu insan 'Neden mutluyum?' diye sorgulamaz, halinden memnundur ne diye sorgulasin rahatini bozsun zaten. Oysa keder, uzuntu, aci irdelenesi olgular. Bu sorgulayis da sanata yonlendiriyor gibi insanlari. Bugun Unamuno'nun 'Sis' adli kitabini bitirdim, her seyi sorguluyorum, kuskuyla bakiyorum. Cok guzel bir kitap, oneririm. O zaman Augusto Perez'e (kitabin bas kisisi) ve onun gibi anlaticisini asmis cogumuzdan daha kanli canli roman kahramanlarina gelsin bu siir.

Su Curudu

Yetmis iki gundur bir dolapta kilitliyim.
Yalnizca
anahtar deliginden hava giriyor ve olu bir isik
siziyor iceri.
Yalnizlik hic de tanrisal degil,
gorkemli degil.
O yalnizca gecmisle gelecek,
olumle yasam arasinda kocaman bir karanlik
nokta.
Gecmisi ve gelecegi olmayan,olumle
yasam arasinda irinli bir leke yalnizlik denilen.
Simdi ne varsa,anahtar deliginden sizan
Havayla isikta...(Farkina varsalar kapatirlar miydi onu da?)
Butun bellegimdekileri yokettim.
Elektrikli bir aygitla yaktim,jiletle kazidim.
Cigliklarin araligindan ucurdum hepsini,kul
edip savurdum.
Adimdan gayrisini bilmiyorum.

Ahmet Telli